artık ve atıkları

keşke duygular değişince düşünceler de değişmese.

haklıydın C. bana bencil olduğumu söylemiştin ve ben reddetmiştim. reddetmiştim, ve ağlamıştım. ama reddetmek bir yere vardırmıyor. sen haklıydın, ben bencildim.
ben hala bencilim. ve hala ağlamaklıyım. kabul ederek bir yere varmaya çalıştığımdan değil, çıkar çıkarımı yapma burdan. sadece gördüğümü söylüyorum, tıpkı senin yaptığın gibi.

bir gün bana en çok anlayanın ben olduğumu söylemiştin. bazen bu cümleni hatırlayıp kendimi mutlu ediyorum. ama muhtemelen, sen artık öyle düşünmüyorsun. bencilliğimse baki, değil mi?

ama görüyorsun ya, ben bana bencil deyişlerini de unutmuyorum.

koptuktan sonra, iyi hiçbir şey kalmıyor sanırım. yeni yeni öğreniyorum bunu. iyi bir öğretmen buldum. ama yine de, ben böyle yapabileceğimi sanmıyorum. iyiydin ve kötüydün, gidişlerin ya da terk edişlerin seni kötülemedi. ve iyi de yapmadı... belki iyileştirdi. ama öyle diyorsan öyle olsun, hala bencilim ama artık en çok anlayan ben değilim.

oysa kopmak yeterince kötüydü.

"güzeldin ve biraz serseriydin
çok şeyi iyi hayal edebilirdin"